header short                       porady1
Porady dnia
aktualnosci2
Aktualności
zdrowie2
Zdrowie Seniora
 pasje1
Pasje Seniora

Nietrzymanie moczu (inkontynencja)

Krzysztof Kucharski ginekologNietrzymanie moczu (inkontynencja) to jedna z najbardziej wstydliwych dolegliwości zdrowotnych osób dorosłych. Zdecydowanie częściej dotyka kobiet *1, jednak zmagają się z nią również mężczyźni. Jakie są jej przyczyny, w jaki sposób możemy ją pokonać i czy wizyta u specjalisty jest konieczna, aby zwalczyć problem – odpowiada lek. med. Krzysztof Kucharski, ginekolog z Centrum Medycznego Damiana.

W czym tkwi problem inkontynencji?

Dolegliwość nietrzymania moczu, w zależności od płci pacjenta, posiada inne źródło i przyczynę występowania. U kobiet bardzo często pojawia się w następstwie przebytych ciąż i porodów.

 

 

Stan błogosławiony i narodziny dziecka powodują bowiem wiele zmian w organizmie kobiety. W kontekście omawianego problemu istotne jest przede wszystkim destabilizacja narządu rodnego – spowodowana uszkodzeniem mięśni i powięzi dna miednicy małej podczas naturalnego porodu, których zadaniem jest m.in. „czuwanie” nad prawidłową pracą cewki moczowej (omawiane mięśnie w naturalny sposób stają się „słabsze” – aby ułatwić kobiecie poród – a w konsekwencji następuje zmiana kąta nachylenia cewki moczowej). Drugą istotną przyczynę stanowi osłabienie (w wyniku porodu) zwieracza – czyli mięśnia okrężnego, który również odpowiada za zamykanie cewki moczowej. Oba procesy, które w naturalny sposób pozwalają m.in. zmniejszyć dolegliwości bólowe podczas porodu, jednocześnie sprawiają, że u kobiet w ciąży zwiększa się ryzyko wystąpienia dolegliwości nietrzymania moczu. Problem często pojawia się również wśród kobiet w okresie menopauzy, a główną przyczynę stanowią zmiany hormonalne – niedobór estrogenów, który negatywnie wpływa m.in. na pracę pęcherza.

Nietrzymanie moczu u mężczyzn również może być spowodowane wieloma czynnikami. Pierwszym z nich jest rozrost prostaty, który wywołuje nienaturalny nacisk na cewkę moczową i pęcherz, powodując zwiększoną częstotliwość oddawania moczu i ryzyko wystąpienia omawianej dolegliwości. Wśród innych czynników, które mogą doprowadzić do pojawienia się problemu u mężczyzn (ale również u kobiet) można wyszczególnić m.in.: otyłość, zaburzenia układu neurologicznego (związane np. z chorobą Parkinsona, Alzhaimera czy udarem mózgu), nowotwory, zakażenia układu moczowo-płciowego, a także stosowanie niektórych leków (działania niepożądane).

Warto podkreślić, że wyróżniamy trzy rodzaje dolegliwości nietrzymania moczu, a od ich prawidłowego rozpoznania uwarunkowany jest sposób leczenia. Problem wysiłkowego nietrzymania moczu w początkowej fazie może pojawiać się m.in. podczas kichania, kaszlu oraz w trakcie aktywności fizycznej, a w zaawansowanym stadium również podczas spoczynku. Naglące nietrzymanie moczu to odczuwanie silnego ucisku na pęcherz moczowy w sytuacji, gdy nie jest on całkowicie wypełniony. Z medycznego punktu widzenia polega na zwiększonym napięciu mięśni pęcherza moczowego, które jest spowodowane zbyt intensywną aktywnością mięśni gładkich. Ostatnim rodzajem schorzenia jest tzw. mieszane nietrzymanie moczu, które pojawia się podczas wysiłku fizycznego, a jednocześnie charakteryzuje się zwiększonym parciem na pęcherz moczowy – komentuje lek. med. Krzysztof Kucharski, ginekolog z Centrum Medycznego Damiana.

Jak sobie pomóc?

Wielu pacjentów decyduje się na wizytę w gabinecie dopiero wówczas, gdy nie potrafią już ukryć skutków inkontynencji, które wręcz uniemożliwiają im wykonywanie podstawowych, codziennych czynności. Paraliżujący strach nie jest jednak dobrym doradcą. Wstyd sprawia, że zamiast walczyć z problemem, próbujemy go „ukryć”, stosując doraźne rozwiązania (np. specjalną, chłonną bieliznę czy wkładki urologiczne). Osoby zmagające się z nietrzymaniem moczu często rezygnują również ze spotkań towarzyskich, aby uniknąć wstydliwych i krępujących sytuacji – błędne koło można jednak zatrzymać.

Rekomendacje medyczne dotyczące leczenia nietrzymania moczu uzależnione są przede wszystkim od stopnia rozwoju choroby. W początkowych etapach schorzenia skuteczne leczenie niejednokrotnie polega na „wzbogaceniu” codziennego planu dnia o ćwiczenia, które pozwalają wzmocnić mięśnie dna miednicy oraz osłabioną cewkę moczową. Zdecydowaną większość pacjentów zgłaszających się na konsultacje medyczne stanowią jednak osoby, u których diagnozuje się bardziej zaawansowane stadium choroby. Wynika to głównie ze wstydu i strachu przez wizytą w gabinecie lekarskim. W tym przypadku zazwyczaj stosuje się zabiegi chirurgiczne, które wykonuje się metodą tradycyjną lub laparoskopową. Wśród najczęściej wybieranych sposobów chirurgicznych wymienia się zabieg z zastosowaniem syntetycznej taśmy. Specjalna taśma umieszczana chirurgicznie w okolicach pęcherza, „wspiera” pacjenta w pokonaniu problemu, ponieważ jej zadaniem jest zmiana kąta ustawienia cewki moczowej w stosunku do pęcherza, a to skutkuje zmniejszeniem lub całkowitym wyeliminowaniem dolegliwości nietrzymania moczu. Wśród kobiet bardzo często stosuje się również zabieg z wykorzystaniem wiązek laserowych, które pozwalają na wzmocnienie ścianek pochwy, powięzi wewnątrzmiedniczej oraz obszaru ujścia cewki moczowej. Wiązka laserowa stymuluje włókna kolagenowe tkanek pochwy pod śluzówką, a to w efekcie prowadzi do ich namnażania i wzmocnienia. Wówczas następuje obkurczenie tkanek poddanych zabiegowi, które doprowadza do zmniejszenia kąta nachylenia cewki moczowej i przywraca jej normalną funkcjonalność.

Do chirurgicznych metod należą również: operacja brzuszna (zwłaszcza, gdy współistnieją z innymi chorobami jak np. mięśniakami macicy), wstrzykiwanie w okolice cewki moczowej środków farmakologicznych (które mają pobudzić układ moczowo-płciowy do prawidłowej pracy), zabieg z wykorzystaniem komórek macierzystych czy implantacja sztucznego zwieracza cewki moczowej.

Zminimalizuj ryzyko

W zależności od stadium rozwoju tej choroby, leczenie może polegać na zabiegu chirurgicznym lub zmianie nawyków (m.in. diety lub stylu życia charakteryzującego się np. brakiem aktywności fizycznej) oraz regularnych ćwiczeniach wzmacniających mięśnie dna miednicy. Ćwiczenia możemy jednak wykonywać nawet wówczas, gdy nie cierpimy na dolegliwość nietrzymania moczu. Ich codzienne wykonywanie poleca się zwłaszcza młodym kobietom, które planują posiadanie dzieci, a także osobom, które przekroczyły 50. rok życia (zarówno kobietom, jak i mężczyznom). Co może pomóc nam w zmniejszeniu ryzyka wystąpienia tej uciążliwej dolegliwości?

  • Ograniczenie lub całkowite wyeliminowanie spożycia alkoholu i kawy
  • Rezygnacja ze spożywania cytrusów, pomidorów oraz kwaśnych i ostrych potraw
  • Wzbogacenie diety o produkty zawierające magnez i witaminę D
  • Rzucenie palenia
  • Ćwiczenia Kegla, czyli „aktywacja” tych mięśni, które odpowiadają za prawidłową pracę układu moczowo-płciowego (w celu omówienia najlepszych dla nas ćwiczeń warto udać się na wizytę do fizjoterapeuty)
  • Regularne ćwiczenia fizyczne i regularna kontrola masy ciała

Codzienna profilaktyka pomoże nam zminimalizować ryzyko wystąpienia tego schorzenia lub wesprze nas w walce z problemem nietrzymania moczu. Jednak w przypadku, gdy ta dolegliwość już nas dotyczy – najlepiej skonsultować się z lekarzem specjalistą (urolog, ginekolog), który zdiagnozuje źródło choroby i zarekomenduje najwłaściwszą dla nas metodę leczenia.

*1 Raport „Pacjent z NTM w systemie opieki zdrowotnej”, www.ntm.pl/userfiles/file/Raport_NTM_2017.pdf

Dodaj komentarz

Kod antyspamowy
Odśwież

Zdrowie Seniora

  • Zaparcia u osób starszych

    Problemy z wypróżnianiem to częsty problem u osób starszych – szacuje się, że nawet 20 – 30% seniorów cierpi na zaparcia. Zbliżający się Dzień Babci i Dzień Dziadka to dobry moment, by poruszyć w rozmowie z dziadkami tę delikatną kwestię i podpowiedzieć, jak mogą sobie pomóc.

    Rozmowa na ten temat może być nieco niezręczna, jednak naszym celem jest pomoc, dlatego warto ją przeprowadzić. Przede wszystkim musimy pamiętać, że o zaparciach mówimy wtedy, gdy oddawanie stolca następuje rzadziej, niż co trzy dni.

    Więcej…  
  • Nadpotliwość - wstydliwy problemem

    Nadmierna potliwość odbiera ludziom pewność siebie. Spocone dłonie zawstydzają podczas powitania. Plamy pod pachami potrafią zniszczyć najpiękniejszą kreację. Pocimy się gdy jest nie tylko gorąco, ale także gdy denerwujemy się lub uprawiamy różne aktywności. Jeśli potu jest znacznie więcej to sygnał, że możemy cierpieć na nadpotliwość. Wówczas warto sprawdzić czy nie jest ona efektem problemów zdrowotnych i zastanowić się nad skorzystaniem z zabiegów redukujących nadpotliwość.

    Więcej…  
  • Zaćma nie tylko u seniorów

    Zaćma to jedna z niewielu chorób, które w świadomości społecznej są dziś tak mocno utożsamiane z wiekiem pacjenta. Przypisywana przede wszystkim osobom starszym katarakta, czyli zmętnienie soczewki oka powodujące stopniową utratę ostrości wzroku nie jest jednak chorobą, której grupę ryzyka można ograniczyć wyłącznie do osób po 50, 60, czy 70 roku życia.

    Więcej…  
  • Szampon z olejem arganowym

    W Maroko tłoczy się oleje z nasion czarnuszki, opuncji figowej i drzewa arganowego, które mogą być wykorzystane do pielęgnacji włosów. Zalecane są w przypadku podrażnionej i przesuszonej skóry głowy. Pomogą zregenerować zniszczone i osłabione włosy.

    Olej z czarnuszki na problemy skórne.

    Ze względu na wyjątkowe właściwości regenerujące i łagodzące - olej z nasion czarnuszki siewnej (Nigella Sativa) może być wykorzystywany do pielęgnacji zarówno skóry, jak i włosów.

    Więcej…  
  • Wszczepienie lub wymiana kardiowertera-defibrylatora

    Przemyslaw Mitkowski10 stycznia 2019 roku Ministerstwo Zdrowia ogłosiło, że minister zdrowia, prof. Łukasz Szumowski podpisał rozporządzenie wprowadzające do wykazu świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego nowe świadczenia opieki zdrowotnej. Wśród nich znajduje się procedura wszczepienia/ wymiany całkowicie podskórnego kardiowertera-defibrylatora (S-ICD).

    Więcej…  
  • Terapie biologiczne

    Polska Grupa Ekspertów ds. Bezpieczeństwa Stosowania Terapii Biologicznych: mamy konsensus w sprawie terapii biologicznych referencyjnych i biopodobnych.

    W debacie zainicjowanej przez Polską Grupę Ekspertów ds. Bezpieczeństwa Stosowania Terapii Biologicznych wzięli udział przedstawiciele różnych dyscyplin naukowych: prof. dr hab. n. med. Karina Jahnz-Różyk (alergologia, immunologia kliniczna), prof. dr hab. n. med. Ewa Lech-Marańda (hematologia), prof. dr hab. n. med. Marek Brzosko (reumatologia),

    Więcej…  

Aktualności seniora

Osteoporoza

Osteoporoza – test podatności na zachorowanie do samodzielnego wykonania. W celu zweryfikowania prawdopodobieństwa zachorowania na osteoporozę należy odpowiedzieć na poniższe pytania i zsumować liczbę odpowiedzi twierdzących.

Więcej…

Jaskra

Jaskra- test podatności na zachorowanie, do samodzielnego wykonania. W celu zweryfikowania prawdopodobieństwa zachorowania na jaskrę należy dopowiedzieć na dziesięć pytań i przyznać sobie punkty przypisane do danej odpowiedzi za każdą odpowiedz pozytywną.

Więcej…

Test Amslera

Test Amslera- służy do samodzielnego zdiagnozowania zwyrodnienia plamki żółtej. W celu przystąpienia do testu należy na gładkiej kartce papieru narysować kwadrat o bokach 10 cm i podzielić go na małe kwadraciki o bokach 5 milimetrów, a następnie narysować dużą, czarną kropkę w środku kwadratu.

Więcej…

Pasje Seniora

CZATeria

seniorzy gotowe fb

Wyszukiwanie